Blog Obada Jomeh Zabadina

Obada Jomeh Zabadina

Ik ben Obada Zabadina, ik ben in 29 maart 1999 geboren in Damascus. Ik vond muziek als jonge jongen fascinerend en verkocht op mijn 13e jaar onder andere mijn PlayStation om een Oud te kopen, het traditionele Syrische instrument. Maar al snel wilde ik een meer westers instrument leren spelen. Ik begon met piano, en daarna viool, maar die vond ik te hoog klinken, en zo kwam ik bij de cello terecht. Ik kon er een lenen van de muziekschool in Damascus, waar ik ook mijn eerste lessen kreeg. Tot 2014: toen moest ik als 15-jarige vluchten voor het oorlogsgeweld.

In Nederland moest ik het een hele tijd zonder cello stellen, maar langzamerhand kon ik het weer oppakken: eerst in Groningen waar ik les kreeg van een conservatorium student, en vanaf december 2015 in Katwijk, waar ik op de muziekschool een cello kon lenen en les krijg. Leonore Bello, bij wie ik toen in huis woonde, gaf mij toen het allermooiste cadeau: zij kocht voor mij de cello van de muziekschool. Ik had ineens mijn eigen instrument. Mijn cello is sindsdien alles voor me. Ik kreeg les van een leraar aan het Haagse conservatorium, en daarna van Herre Jan Stegenga, hoofddocent aan Codearts in Rotterdam.

Mijn ouders waren inmiddels ook in Nederland en eind maart 2017 ging ik bij hen wonen in Beverwijk. Ik kreeg les van Jeanny Beerkens, muziekschool Bloemendaal, en ik mocht meespelen in het Haarlems Amateur Symphony Orkest. Ik leerde dirigenten en collega’s kennen en mocht meespelen bij meerdere orkesten. Ik wilde niets liever dan naar het conservatorium, maar mijn probleem was dat ik als vluchteling geen enkel diploma had van een vooropleiding: geen middelbare school, niets. Dus het was voor mij een groot geschenk dat ik in september 2018 mocht beginnen aan de vooropleiding van het conservatorium in Tilburg, bij hoofddocent Monique Heideman. Als ik die zou halen zou ik naar het conservatorium kunnen doorstromen. Het UAF ondersteunde mij door o.a het collegegeld en mijn reiskosten te betalen. Ik heb in Tilburg veel vooruitgang geboekt, en na mijn eerste auditie, begin mei 2019, werd ik in principe toegelaten tot het conservatorium, maar ik moet eind augustus nog eens auditie doen, om te laten zien dat ik in de tussentijd flink gestudeerd heb.

Helaas is het studeren in het kleine huis van mijn ouders heel erg lastig. Maar ik had geen geld om naar Tilburg te verhuizen en op het conservatorium te studeren. Omdat ik sinds begin februari geen enkele bron van inkomsten had, had ik intussen bovendien bij veel vrienden een stevige schuld opgebouwd om te kunnen leven. Via het UAF kwam ik in contact met Stichting Vluchtelingen Toverfluit. Zij kwamen ogenblikkelijk in actie en ondersteunen mij nu door – behalve mijn schulden – ook de kosten te betalen voor huur en levensonderhoud in Tilburg voor de maanden juni, juli en augustus. Daardoor kan ik nu ongestoord en vele uren per dag oefenen, me helemaal concentreren op het examen eind augustus, en me voorbereiden op de bacheloropleiding vanaf 1 september. Als het allemaal lukt, krijg ik dan ook studiefinanciering.

Die hulp nu van Stichting Vluchtelingen Toverfluit is voor mij een enorme steun in de rug om mijn enige echte ideaal en mijn droom te verwezenlijken: eerst mijn bachelor halen, daarna mijn master, en dan concerten te geven over de hele wereld.